Schuldig of onbekwaam?

Ik beken. Ik was een falend stuurgroeplid. Een falend programmamanager waarschijnlijk ook, toen ik een stapje afdaalde, om die vermaledijde ontwikkelaars nu eindelijk eens tot het opleveren van resultaten te bewegen.

Ik greep in. Ik verhoogde de druk op de ontwikkelaars. Ik cultiveerde urgentie. We gaan nu eens iets opleveren dat wél in productie gaat. Ik kapte discussies af. Schopte mensen in hun hok. Of schopte ze samen in een hok om eruit te komen. Er kwam focus. Er kwam voortgang. Er kwam weer enthousiasme bij de ontwikkelaars. Misschien gaan we het dit keer wél redden.

Trots ben ik op wat we samen bereikt hebben, maar ik heb ook gefaald. Want in mijn ‘alles of niets’- acties sijpelde ook een bepaalde irritatie door. Dat ik het de ontwikkelaars kwalijk nam dat ze het zover hadden laten komen. Dat ze harder moesten zijn tegen de gebruikers om door te pakken. Goed was toch goed genoeg? Ik kon mijn ergernis lang niet altijd verhullen. Te vaak liet ik blijken dat ze – in mijn ogen nog steeds en alweer – hun tijd ‘verprutsten’ aan door eindgebruikers opgeroepen vertragend perfectionisme. De ‘onbekwaamheid’ van mijn ontwikkelaars was een terugkerende foeteronderwerp aan de borreltafel…

Pas achteraf kwam de reflectie. Destijds was ik nog te vol van wat ik als programmamanager wél bereikt had. Hoe ver ik was gekomen in wat we als stuurgroep , na twee jaar vertragingen, kwaliteitsissues en herstarts, een ‘alles of niets’-missie noemden.
Mijn zienswijze toen was ook zeker gekleurd door informele informatie die ik had vanuit de betrokken hofleverancier. Die pochte graag intern hoe slim hij vertraging altijd weer kon pareren. De ongelukkige technologiekeuze van destijds en een afdeling die worstelde met het opstellen van de specificaties waren altijd dankbare bliksemafleiders. Nee, aan zijn ontwikkelaars lag het niet. Mooi, dat er weer verlengd werd. Die ballon zou ik weleens gaan lek prikken.

Inhoudelijk had ik misschien destijds gelijk, procesmatig zat ik fout. Ik behandelde mijn ontwikkelaars onbewust als ‘schuldig’ in plaats van ‘onbekwaam’. Naar alle waarschijnlijkheid waren ze zelfs ‘onbewust onbekwaam’ en ikzelf was dat zeker: ik faalde nog in het creëren van optimale werkomstandigheden voor de ontwikkelaars, ondanks dat dat mijn focus was. Mijn ontwikkelaars opereerden zoals ze geleerd was. En zoals programmamanagers voor mij hen ook hadden aangestuurd. Zij zagen mij op hun beurt vast ook als schuldig. Dat verander je niet zomaar door de druk op te voeren en ‘impediments’ weg te werken.

Dit is de les die ik graag mee wil geven aan mijn collega-programmamanagers en stuurgroepleden. Software-ontwikkeling is complex en kost tijd. Ook het vak leren kost tijd. Soms langer dan ons lief is. Vaak ook langer dan de ontwikkelaas zelf realiseren. Het is aan ons daar passend mee om te gaan en ons bewust te bekwamen in wat echt een optimale werkomgeving voor ontwikkelaars is. Hoe je die maakt en behoudt.

Alle tips zijn welkom in de comments!

RSS
Follow by Email
Facebook
Google+
https://helponzeontwikkelaars.nu/schuldig-of-onbekwaam">
Twitter
LinkedIn

1 dacht op “Schuldig of onbekwaam?”

  1. Schuldig of onbekwaam? Ik zou zeggen, voeg hier een kwalificatie aan toe: Onderschat.
    Met onderschat bedoel ik dan dat ontwikkelaars vaak te laat of maar deels betrokken worden in hetgeen er gemaakt moet worden, of eigenlijk: welke “opgeleverde waarde” wordt er van hen verwacht en hoe past dat in het grotere geheel binnen een project.

    Waarom moet er iets gebouwd worden en waarom zijn de specificaties zoals ze zijn? Ontwikkelaars hebben vaak een beter oog voor de consequenties en afhankelijkheden van hun bijdrage zolang ze ook echt gekend en geïnformeerd worden in het gehele (deel) project. Daarnaast zijn ze creatief en resultaat gericht, uiteindelijk moet er code geschreven en opgeleverd worden die iets doet.

    Het snappen van wat en waarom er ontwikkeld moet worden en welke toegevoegde waarde dat oplevert geeft zingeving in je werk als ontwikkelaar. Dat kan alleen maar goed zijn voor de kwaliteit van het werk dat er opgeleverd wordt en het plezier in dat werk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *